Skip to main content

YENİDOĞANIN FİZİK MUAYENESİ

  • Perinatal asfiksi
  • İntrakranial kanama
  • Hipoglisemi
  • Erken hipokalsemi
  • Hiponatremi
  • B6 bağımlılığı veya eksikliği
  • Doğumsal serebral anomaliler

Doğumu izleyen ilk 3 günden sonra oluşan konvülziyon nedenleri:

  • Geç hipokalsemi
  • Hipomagnezemi
  • Enfeksiyonlar
  • 5. gün konvülziyonları
  • İntrakranial kanamalar
  • Doğumsal metabolik hastalıklar
  • Nörokütan displaziler
  • SSS’nin dejeneratif hastalıkları
  • Kromozom anomalileri
  • Benign familial konvülziyonlar
  • İlaç kesilmesi sendromları

Tanı: Kullanılan laboratuar tetkikleri:

  • Kan sayımı
  • Biyokimyasal testler: Kan şekeri, kalsiyum, fosfor, magnezyum, elektrolitler, total protein, üre, bilirubin, kan gazları
  • Lomber ponksiyon
  • Kültürler
  • Metabolik hastalığa yönelik testler: İKAA, idrarda redüktan madde, FeCl 3 testi
  • EEG
  • Kranial ultrasonografi, transillüminasyon, kafa grafisi, BBT
  • Serolojik testler (TORCH)

Yenidoğanda konvülsiyonu taklit eden durumlar:

  • Ürkme-silkinme (Startl)
  • Anormal Moro refleksi
  • Gerilme (Stretch)
  • Konjenital atetoz
  • Jitteriness
  • Apne

Tedavi: Neden yönelik tedavi yapılır.

a) Hipoglisemi: 2-4 ml/kg %10 dekstroz i.v verilir, arkasından 6-8 mg/kg/dak gidecek şekilde devamlı infüzyon yapılır.

b) Hipokalsemi: %10’luk kalsiyum glukonat 2ml/kg çok yavaş i.v. verilir. Hipomagnezemi de varsa i.v. magnezyum verilir.

c) Piridoksin eksikliği: refrakter konvülsiyonlarla seyreder. 100 mg piridoksin verilmesiyle EEG deşarjlarında düzeme görülmesi tanı koydurucudur.

d) Antikonvülsan tedavi: Fenobarbital ilk seçenektir. İkinci sırada fenitoin, daha sonra diazepam, lorazepam ve rektal paraldehit gelir.

Prognoz: Konvülsiyonun etyolojisine göre değişiklik gösterir.

Perinatal asfikside 5.dakika APGAR skoru üçün altında ise prognoz kötüdür.

Hafif subaraknoid kanamalarda asfiksi yoksa prognoz iyi olmasına rağmen, ağır intraventriküler kanamalarda prognoz kötüdür.

Hipoglisemi ve hipokalsemi hemen tedavi edilmişlerse prognoz iyidir, ancak uzun süre devam etmişse kötüdür.

Enfeksiyonlara bağlı konvülsiyonlarda da prognoz kötüdür.

Sekeller: Serebral harabiyet, mental retardasyon, hareket bozuklukları, mikrosefali, sağırlık, görme bozuklukları.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

YENİDOĞAN ENFEKSİYONLARI

 

Enfeksiyonlar neonatal morbidite ve mortalitenin sık ve önemli sebebidirler. Fetusların yaklaşık % 2’si in utero, bebeklerin % 10’u doğum sırasında veya ilk 1 ay içinde enfekte olurlar.

 

Transplasental olarak geçen prenatal enfeksiyonlar: Toksoplazma, rubella, CMV, sifilis, Borrelia burgdorferi, parvovirus B19, HIV, varisella-zoster, L. monositogenes

 

Doğum sırasında geçen perinatal enfeksiyonlar: Grup B streptokoklar, E. coli, Listeria monositogenes, Klamidiya, genital mikoplazma, H. simplex, enteroviruslar, Hepatit B ve HIV

Amniyotik enfeksiyon sendromu: Genellikle korioamniyotik membranların erken rüptürü (EMR) sonucu amniyotik sıvının bakteriyel invazyonuna denir. Asemptomatik kalabilir ya da annede ateş ve lokal veya sistemik korioamniyonit belirtilerine yol açabilir. Amniyotik sıvıdaki bakterinin aspirasyonu kongenital pnömoni veya sistemik bakteriyel enfeksiyona neden olur.

Erken başlangıçlı neonatal enfeksiyon: Doğum sırasında alınan bakterinin yol açtığı ilk 72 saat içerisinde görülen neonatal enfeksiyona denir. İlk 1 haftadaki enf.lar için de bu terim kullanılabilmektedir.

Geç başlangıçlı neonatal enfeksiyon: Patogenez farklılığını belirtmek için bu terim kullanılır. Enfeksiyon ajanı anne, yakın aile üyeleri, hastane personeli gibi çeşitli insan kaynaklarından alınır. İlk 28 gündeki postnatal enfeksiyonları içerir.

Fetal ve infant morbidite ve mortalitesine yol açan viral, parazitik ve spiroketal ajanlar

Patojen

Fetus Neonatal hastalık Kongenital defekt Geç sekel
Rubella Abortus Kalp defektleri katarakt, mikrosefali, mikroftalmi Sağırlık, MMR, diabet, tiroid bozukluklar, otizm
CMV Anemi, trombositopeni, HSM, sarılık, ensefalit Mikrosefali, retinopati Sağırlık, MMR,serebral kalsifikasyon
Varicelle-zoster SGA, korioretinit, kongenital su çiçeği Ekstremite hipoplazisi, kortikal atrofi, ciltte skar Sekonder enfeksiyona bağlı ölüm
Coxackie /Echovirus Abortus— Ateş, döküntü, aseptik menejit, gastroenterit Olası KKH, miyokardit Nörolojik defisit
Poliovirus Abortus Kongenital poliomiyelit Paralizi
Herpes simplex Abortus Yaygın organ tutulumu, ciltte vezikül, retinopati Mikrosefali, retinopati, serebral kalsifikasyon Nörolojik defisit
Hepatit B Asemp. HBsAg (+) enf., SGA nadiren akut hepatit Kronik hepatit
HIV AİDS AİDS
Parvovirus B19 Ölü doğumHidrops fet Anemi
Toksoplazma Abortus SGA, HSM, sarılık anemi Hidrosefali, mikrosefali Korioretinit, MMR
B. burgdorferi Ölü doğum Döküntü, prematürite,kortikal körlük ? ?
Sfiliz Ölü doğumHidrops fet Cilt lezyonları, rinit, HSM, sarılık,osteit, anemi Keratit, frontal bossing, diş değişiklikleri
Malarya Abortus HSM,sarılık, anemi, kusma, kötü beslenme
Tryponosoma cruzi (Chagas) Abortus SGA, anemi, peteşi, kalp yetmezliği, sarılık, HSM, megaözefagus, ensefalit Katarakt Miyokardit, akalzya

 

NEONATAL SEPSİS

 

Bakteriyemi: Kanda bakteri bulunmasıdır. Hasta asemptomatiktir.

Septisemi (sepsis): Bakteriyemi ile birlikte mikroorganizmanın ya da toksik ürünlerinin neden olduğu semptom ve bulgulardır. Bakteriyemi olmadan da sepsis bulguları olabilir. Örneğin pnömoni veya piyelonefrite eşlik eden endotoksemiye bağlı kültür negatif sepsis.

Yenidoğan bebekler immünolojik mekanizmalarının yeterli olmaması nedeniyle, tüm enfeksiyonlara, özellikle de sepsise diğer çocuklara göre daha duyarlıdırlar.

 

YD’daki immünolojik yetersizlikler:

1. İmmünoglobulinler:  IgG dışında hiçbir antikor transplasental olarak geçmez. IgM antikorları özellikle Gram (-) mikroorganizmalara karşı daha iyi opsonin olduklarından yenidoğanın Gr (-) enfeksiyonlara yatkınlığı vardır. Ayrıca IgG’nin de geçişi gestasyonel yaşla doğru orantılıdır. Bu yüzden preterm bebeklerde IgG düzeyleri de yetersizdir.

2. Kompleman sistemi: Term bebekte klasik yolla kompleman aktivasyonu hafif derecede, alternan yolla kompleman aktivasyonu ise orta derecede azalmıştır. Preterm bebeklerde kompleman düzeyleri term bebekten çok daha düşüktür.

3. Nötrofiller: YD’da nötrofil kemotaksisi ve bakterisidal aktivite azalmıştır.

4. Monosit- makrofaj sistemi: Kemotaksis bozuktur.

 

YD sepsisi için risk faktörleri:

1-    Maternal ve obstetrik faktörler:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir