Skip to main content

TIP FİZYOLOJİ DERS NOTU

Kompleman 1- Klasik yol

Ön planda antijen antikor kompleksieri üzerinde komple¬manın aktifleşmesini tanımlar. Bu aktivasyonu en fazla uyaran Ig’ler IgM (en fazla) ve IgG’dür.

lg üzerine ilk oturan kompleman komponenti ise C1q‘dur.

Klasik yolu başlatabilecek diğer etkenler antikor agregatla¬rı, proteazlar, ürat kristalleri ve polinükleotidlerdir.

Klasik yolda C1, Ig ler ile aktiflenerek  aktive C1 ‘e döner bu da C4+C2  C4b2a’ya dönüştürür, bu molekül klasik yol C3 konvertaz etkisi gösterir.

C3 kon¬vertaz, C3 ü C3a ve C3b’ye parçalar. C3b’de klasik yolda C4b2a3b(C5 konvertaz) oluşarak, C5’in C5a ve C5b’ye ayrışmasına yol açar. C5b, C6, C7, C8, C9 (C5-9) MAC (membran atak kompleksi) oluşumunu sağlarü.

2- Alternatif yol

C3’ün, ön planda mikrobiyal yüzey polisakkaridler (endo¬toksinler) üzerinde aktifleşmesini tanımlar; C3  C3b dö¬nüşümü ile başlar. Bu da faktör B, faktör D ile Ba ve Bb ye dönüşür. C3bBb oluşur bu C3 konvertaz etkisindedir ve properdin tarafından stabilize olur.

C3b’de alterne yolda C3bBb3b(C5 konvertaz) oluşarak, C5’in C5a ve C5b’ye ayrışması¬na yol açar. C5b, C6, C7, C8, C9 (C5-9) MAC (membran atak kompleksi) oluşumunu sağlar.

Alternatif yolu başlatabilen diğer etkenler parazitler, mantarlar, virüsler, zimosan (mantar hücre duvarı kaynaklı), yılan zehiri ve polisakkaridlerdir.

3-Lektin Yolu

Opsinizasyon göreviolan lektin ve kollektinler (bakteri ve virüslerin yüzeyinde karbonhidrat taşıyan pro¬teinler) klasik yolun erken komponentlerini aktive ederler.

     Kompleman komponentlerinin ara ürünlerinin etkileri:

Vasküler etkiler:

C3a ve C5a mast hücrelerinden histamin salgılatır. (anaflatoksin). C5a, nötrofil ve monositlerde lipooksijenaz yolunu aktive eder.

     Lökosit aktivasyonu, adezyonu ve kemotaksis:

C5a integrin düzenlemesi ile adezyonu kolaylaştırır. Ayrıca nötrofil, monosit, eozinofil ve bazofiller için kuvvetli bir kemotaktik ajandır. Fagositoz:

C3b fagositozda op¬sonin olarak görev alır.

SOLUNUM SİSTEMİ

Solunum sistemi 2’ye ayrılır;    

      1. İletici bölüm  

       2. Respiratuvar bölüm        

      İletici bölüm burun, nazofarinks, larinks, trakea, bronş ve bronşiollerden oluşur.

        Respiratuvar bölüm, respiratuar bronşioller, ductus alveolaris ve alveollerden oluşur. Solunum epiteli iletici bölümde yalancı çok katlı prizmatik silli epiteldir. Bu epitelde goblet hücreleride bulunur. Bazı hücreler basalde (Bazal Hücre) kalıp yüzeye ulaşamadığı için yalancı çok katlı ismi verilmiştir.

Bronş-Bronşiol

Bronş-Bronşiol Bronş-         Bronşiyoller tek katlı prizmatik bir epitelle döşelidir ve bez bulunmaz. Bronşiyol duvarında kıkırdak bulunmaz ama belirgin bir düz kas tabakası izlenir.

  Alveolar epitel iki hücre tipinden oluşmaktadır.  

           1. Tip I pnömosit (Tek katlı yassı epitel)

2. Tip II pnomosit

Tip I hücreler diffüzyon için selektif bir bariyer oluşturur. Tip II hücreler sürfaktan sentezler ve depolar.

Ayrıca kök hücre görevide yaparlar.

Hava kan bariyeri şu tabakalardan oluşur;

1. Sürfaktan tabakası

2. Alveol epitel hücreleri

3. Epitel bazal laminası

4. İnterstisyum

5. Kapiller bazal laminası

6. Kapiller endotel

NOT: Surfektan yapısını oluşturan bileşikler:

1- Dipalmitoil fosfatidil Kolin (Lesitin) 2- Fosfatidil Gliserol 3- Surfektan Proteinleri (SP-A, SP-B, SP-C)

SOLUNUM FİZYOLOJİSİSOLUNUM FİZYOLOJİSİ 1SOLUNUM FİZYOLOJİSİ 2 SOLUNUM FİZYOLOJİSİ

İnspirasyon kasları:  

         Diafragma kası en önemli inspirasyon kasıdır.

Diafragma kasıldığında abdominal içerik aşağı doğru hareket eder. Böylelikle kostalar dışa ve yukarı doğru açılır. Bu değişiklikler toraks içi hacimde artma oluşturur, toraks basıncı azaldığı için hava akciğere girer.