Skip to main content

PATOLOJİ

Granülomların çevresi pek çok durumda lenfositlerle çevrilidir. Sarkoidoz (ve berilyozis) granülomlarında ise çevrelerinde lenfositik hücre minimaldir ve genellikle Çıp­lak granülom olarak bilinirler (aynı zamanda bu granü­lomlar nekroz içermezler).

En iyi granülomatöz iltihap örneği tüberkülozdur; bura­daki granülomlar “tüberkül” adını alır. Karakteristik ola­rak santral kazeöz nekroz içerir.

Tüberkülozda nekroz basilin hücreyi öldürmesinden değil immün sistemin dokuya zarar vermesi nedeniyle gelişir; AIDS olgularında nekroz görülmeme nedeni budur.

Yabancı cisimlere karşı da granülom gelişir (yabancı cisim granülomları).

Granülomlar daima fibrozisle iyileşir ve damar içermezler.

Granülomların nedeni canlı bir hastalık etkeni ise hemen daima granülomun içinde bu etken canlı olarak bulunur. Tüberküloz granülomunda canlı hastalık etkeni vardır. Bunun tek istisnası sifilisin gomlarıdır; bunlarda canlı spiroket bulunmaz.

 

Lenfatik ve lenf bezlerinin enflamasyondaki rolü

Lenfatikler endotelle döşeli, çok ince duvarlı, damar yapı­larıdır. iltihap hücrelerini ve debrisleri ortamdan uzaklaş­tırıp temizler, ayrıca döküldüğü lenf bezlerindeki T ve B hücrelerine antijeni taşıma fonksiyonu da vardır. insan vücudunda yabancı bir antijen yumuşak dokuda ise (deri-deri altındaki bakteriler gibi) etken lenfatiklerle böl­gesel lenf düğümüne taşınır ve bu lenf düğümünde ide­al B lenfosit seçimi folikül merkezinde, kısa yaşam süreli IgM üreten plazma hücreleri ise parakortikal alanlarda gerçekleşir.

Eğer patolojik etken dolaşan kanda ise bu yanıtın verildi­ği organ dalaktır; ve dalak kan içindeki baktirilere karşı temel immünolojik yanıtı oluşturur.

Antikorun akut aşamada üretilmesi ve organizmalar üzerindeki etkisi Ancak lenfatik damarlar bir yandan enfeksiyonu da yay­maktadır. Enfeksiyon nedeni olan organizma yok edile­mezse lenfatik kanalın (Ienfanjit) ve ardından lenf bezi­nin iltihabı (lenfadenit) oluşur.

Eğer enfeksiyon etkeni bu lenfatik savunmayı aşarsa kan akımına karışır ve bakteriyemi gelişir. Bakteriyemi önce­likle kalp kapakları olmak üzere, böbrekler, eklemler ve meninksler gibi pek çok dokuyu etkiler.

 

Kronik iltihabın sonuçları

●    Rezolüsyon ya da iyileşme

●    Fibrozis ve skar gelişimi

●    Granülomlar (nekretik ya da değil)

●    ÜIser gelişimi (midede H.pilori ya daNSAl tedavisi so­nucu)

●    Fistül ve veya sinüs gelişimi

 

Akut ve kronik enflamasyonun morfolojik paternleri

Seröz enflamasyon

Proteinden fakir ve sudan zengin içeriğe sahiptir. Seröz yüzeylerde (nezle), mezotelle döşeli alanlarda ve deri blis­terlerinde (herpes virüs enfeksiyonu gibi) görülür.

 

Kataral iltihap

Mukozal yüzeylerin seröz iltihabına verilen isimdir. En iyi örnek nezledir.

 

Fibrinöz enflamasyon

Daha ciddi hasadarda enflamasyon bol protein içerir (özellikle fibrinojen). Hücre dışı alanda bu fibrin eozino­filik (pembe) fibriler bir madde olarak görülür.

Bu proteinöz materyal ya makrofajlarla uzaklaştırılır, do­ku kendini yeniler (rezolüsyon) ya da organizasyon gelişir ve sıklıkla skar (fibrozis) gelişimi tabloyu takip eder. Fibri­nöz perikardit en iyi örnektir.

 

Membranöz veya psödomembranöz iltihap

Sıklıkla üst solunum yolu ve kalın barsakta izlenir. Muko­zal yüzeylerin bol fibrin, nekrotik materyal ve iltihap hüc­relerini içeren bir membran oluşumu ile karakterizedir. En iyi örnek difteri ve psödomembranöz kolittir.

 

Süpüratif veya pürülan enflamasyon

İltihabın bakterinin zaferi ile sonuçlandığı, püy oluşumu ile giden tabloyu tanımlar.

Nötrofiller (bu tip enflamasyonlarda nötrofiller baskın hücre tipidir), nekrotik hücreler ve sıvıdan oluşur.

Süpüratif iltihabın iki formu vardır:

–     Birincisi dokuda likefaksiyon nekrozu gelişimi ve kaviter boşluk oluşturarak “abse” formasyununun gelişimi: Ab­se odağının ortası nekrotik, çevresi nötrofillerden yoğun­dur. En dışta dilate damarlar ve fibroblastik proliferasyon­dan oluşan (granülasyon dokusu yapısı) bir demarkasyon zonu vardır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir