Skip to main content

PATOLOJİ

Öldürülme sonrası normalolarak lizozomlar içinde depo­lanan asit hidrolazlar, fagolizozom içindeki hücre artıklarını yıkarlar. Fagositoz sonrası fagolizozomlardaki pH 4-5 civarındadır ve bu değer asit hidrolazların çalışma­sı için idealdir.

 

Lökosit kaynaklı patolojiler

Lökosit Kaynaklı Doku Zararı

Doku hasarının oluşumu

1-   Lizozomal enzimler

2-   Oksijen kaynaklı aktif metabolitler

3-   Araşidonik asit metabolizma ürünleri.

 

Lökositlerin uyardığı doku hasarına örnekler

Akut tablolar: ARDS, akut transpiant reaksiyonu, astım, glomerülonefrit, reperfüzyon hasarı, septik şok, vaskülit­ler.

Kronik tablolar: Artritler, astım, ateroskleroz, kronik ak­ciğer hastalığı, kronik rejeksiyon.

Hasarın nedenleri: Fagositoz esnasında bir kısım parça­layıcı maddeler fagolizozomdan dışarı, hücre dışı boşluğa kaçarlar. (Regürjitasyon)

Fagositozun engellenmesi: immün kompleksierin yassı yüzeylerde bulunması durumunda (glomerül gibi) fagosi­toz oluşamaz; lizozomal enzimler ortama salınır.

Sitotoksik serbestleşme: Membranolitik materyallerin fagositozu sonrası (ürat kristalleri gibi) oluşur.

 

Adhezyon defektieri

Lökosit Adezyon Defekti1 (LAD-l) de MAC-l ve LFA­1 ‘deki b2 integrinlerde (CD 18) defektif sentez söz konu­sudur. Sonuç tekrarlayan bakteriyel enfeksiyonlar ve yara iyileşmesinde gecikmedir.

LAD-2’de sialylLewis X defekti vardır, bu molekül sito­kinlerle uyarıimış endotelde nötrofillerin selektinlerin bağ­lanması için gereklidir. Bu bağlanma zayıf olup temel amacı nötrofili endotel üzerinde yuvarlayarak(rolling) hızını yavaşlatmaktır. Ama unutulmamalıdır ki nötrofil rolling yapamıyor ise başarılı bir adezyonda yapamaya­caktır. Dolayısıyla LAD-2 adezyonun bozukluğu ile karek­terizedir. LAD-l’ e göre Daha hafif seyreder ve ana bulgu tekrarlayan bakteriyel enfeksiyonlardır.

 

Kemotaksis ya da fagositozdaki defektler

Mikrotubüllerin bozukluğunun yetersiz hücre hareketi ve defektif lizozom degranülasyonuna yol açtığı Chediak-Hi­gashi sendromu iyi bir örnektir. Otozomal resesiftir ve nötropeni ile karakterizedir. Nötrofiller ve diğer lökositler­de sitoplazmada dev granüller bulunur.

Bu hastalıkta fagositik vakuollere lizozomal enzimlerin transferi bozulur, enfeksiyonlara duyarlılık gelişir, mela­nositlerde azalma (albinizm), MSS hücrelerinde ve trom­bositlerde defekt (kanama bozukluğu) saptanır.

 

Lökosiklerde öldürücü aktivitede bozuklukları

Buna iyi bir örnek kronik granülomatöz hastalıktır. NADPH oksidaz’da bozukluk vardır.

En sık izlenen varyantıar; X’ e bağlı defekt tipinde gp91 phox (plazma membranına bağlı komponent) bo­zukluğu ve OR p47phox ve p67phox (sitoplazmik kom­ponent) bozukluğudur.

Stafilokokların kendi katalazları ile oksidasyona karşı ge­liştirdiği direnç de bu duruma örnek verilebilir.

 

Job sendromu

Visseral ve kutanöz soğuk abselerle karakterize, kronik mukokutanöz kandidiyazis, kanda ve etkilenen dokular­da eozinofili ve hipergamaglobülinemi E’nin de görüle­bildiği; nötrofiller ve iltihap hücrelerinin kemotaksisinde bozuklukla karakterize bir hastalıktır.

Job sendromunda temel patoloji nötrofilin kemotaktik ajana cevabının bozuk olması ve kemotaktik ajanları takip edememesidir. Bu nedenle olay yerinde akut iltihap tam gelişemez (soğuk abse) ve eozinofil IgE üzerinden cevap devreye girer.

Akut Enflamasyonun Gidişi: Dört formdan biri ile ger­çekleşir:

●    Tamamen iyileşme (rezolüsyon): Doku destrüksiyonu yok ya da sınırlıysa iltihap çekilir ve dokunun yeteneği varsa rejeneras­yon başlar.

●    Skar oluşumu ya da fibrozis: Rejenere olamayan dokularda ya da kuwetli yıkımdan sonra oluşur.

●    Abse formasyonu: Bazı bakteriyel ve fungal enfeksiyonlarda olur.

●    Kronik enflamasyona ilerleyişi

 

KRONiK ENFLAMASYON: 3 özelliği vardır;

  • Mononükleer enflamatuar hücre enfiltrasyonu, (makrofaj, lenfosit, plazma hücresi)
  • Doku destrüksiyonu, anjiogenesis
  • Yeni damar oluşumu ve fibrozis ile giden onarım.

Kronik enflamasyon uzun sürelidir. Akut bir enflamasyo­nu takip edebileceği gibi, viral enfeksiyonlar ve otoim­mün hastalıklarda görüldüğü şekilde enflamasyon direkt kronik iltihap olarak da başlayabilir.

 

Kronik iltihabın oluşması beklenen durumlar

●    Dirençli enfeksiyonlar: Mikobakterium, HCV, Trepo­nema pallidum, mantarlar gibi etkenlerle oluşur. Pato­jeniteleri düşüktür ama gecikmiş aşırı duyarlılığa yol açıp granülomatöz enflamasyon oluştururlar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir