Skip to main content

PATOLOJİ

Ağırlıkla deride, papiller dermiste bulunan duyusal ele­manlar;

 

Reseptör Sinir lifi Fonksiyon Lokalizasyon
Saç folikülü sonlanması A-beta (büyük myelinizelifler) Kılın yerinden çıkmasına cevap verir Kıl folikülleri çevresinde
Ruffinis sonlanması A-beta Deride basınç reseptörü Kıllı ve kılsız dermis
Krause korpuskülü A-beta Isı (soğuk) ve basınç reseptörü Dudak, dil ve genital bölgelerde
Pacinian Korpuskülü A-beta Vibrasyon hissi, 150-300Hz arasına en hassas Kıllı ve kılsız derin dermis
Meissner korpuskülü A-beta Vibrasyon hissi, 20-40 Hz arasına en hassas Kılsız derinin dermisi
Golgi-Mazzonikorpuskülü Miyelinsiz lifler 200 Hz altındaki vibrasyonun algılanması El tendonları, komşu eklem periostiumu
(Serbest sinir uçları) A-deta and C Farklı mekanik, termal ve zararlı uyarılara hassas Tüm deride dağınık olarak mevcut
Merkel korpuskülü Miyelinsiz lifler Isıya duyarlı Kılsız drerides bulunur
Merkels Hücreleri A-beta Deride basınca cevap verirler (mekanoreseptör) Kılsız derinin epidermisi
 

 

Deri hastalıklarında izlenen makroskobik lezyonların tanımları:

Makül: Herhangi bir boyda olabilen, ya ss/ ve çevre deri­den rengi nedeniyle ayrılabilen lezyonlardır.

Papül: 5 mm’ye eşit ya da daha küçük solid kabarık­Iıklar.

Nodül: 5 mm. den büyük solid kabarıklıklar.

Plak: Deri yüzeyinden kabarık, yüzeyi düz, 5 mm. Nin üzerinde lezyonlar.

Onikoliz: Tırnak kaybı.

Vezikül: 5 mm.ye eşit ya da daha küçük içi sıvı dolu kabarıklıklar.

Bül: 5 mm.den büyük, içi sıvı dolu kabarıklıklar.

Blister; Bül veya vezikül için kullanılabilen genel

terim.(kabarcık)

Püstül: Püy ile dolu yüzeyden kabarık lezyonlar.

Scale (pul-kabuk): Aşırı kornifikasyon sonucu deride izlenen kuru, plak benzeri döküntüler.

Likenifikasyon: Sıklıkla duyarlı kişilerde tekrarlayan küçük travmalar sonucu belli bir deri bölgesinde, kalın ve düzensiz deri görünümü.

ÜIserasyon: Epidermiste tam kayıp dermis ve subkutan yağ doku kaybını da içerebilir.

 

Deri hastalıklarında izlenen mikroskobik lezyonların tanımları:

Hiperkeratoz: Sıklıkla anormal derecede fazla keratin ile birlikte izlenen stratum korneum hiperplazisi

Parakeratoz: Stratum korneumda, nüvelerin retansiy­onu ile karakterize bir keratinizasyon biçimi. Mukozal membranıarda parakeratoz normaldir.

Akantoz: Epidermal hiperplazi.

Diskeratoz: Stratum granülosum altında oluşan anor­mal keratinizasyon.

Akantoliz: Keratinositler arasındaki interselüler kohezy­onun kaybı.

Papillomatoz: Dermal papillalarda uzama ve genişleme

Erezyon: Epidermiste inkomplet kayıp.

Lentijinöz: Epidermal bazal membranda linear paternde melanosit proliferayonu. Bu yapı reaktif bir değişim ya da melanosit neoplazmlarının bir parçası olabilir.

Spongioz: Epidermal intersellüler ödem.

Eksositoz: Enflamatuar hücrelerin epidermisi infiltre etmesi.

 

Pigmentasyon hastalıkları ve melanositler;

Hiperpigmentasyon nedenleri;

1-   Endokrin

a-   Addison hastalığı

b-   Cushing hastalığı

c-   Akromegali

d-   Nelson sendromu

e-   Gebelik

2-   Metabolik

a-   Porfiri

b-   Böbrek yetersizliği

c-   Siroz

d-   Hemakromatozis

e-   Pellagra

f-    B12 ve folik asit eksiklikleri

3-   Beslenme

a-   Vitamin B12 defisiti

b-   Pallegra

4-   Diğer nedenler

a-   Amiloidoz

b-   Akantozis nigritcans

c-   Lenfoma

d-   Peutz-Jeghers sendromu

5-   İlaçlar

a-   Amiodaron

b-   Oral kondroseptif

c-   Minosiklin

6-   Otoimmün

a-   Bilier siröz

b-   Skleroderma

 

Lokalize hipopigmentasyon nedenleri

a-   Vitiligo

b-   Pitriyasis (tinea) versikolor

c-   Postenflamatuar

d-   Tuberöz skleroz

e-   Lepra

f-    Sarkoidoz

g-   Skleroderma

h-   Mukozis fungoides

 

Generalize hipopigmentasyon nedenleri

a-   Albinizm

b-   Fenilketonüri

c-   Hipopituitarizm

d-   Homosistinüri

 

Vitiligo

Sık rastlanan bir hastalıktır, deride pigment içermeyen iyi sınırlı maküllerin görülmesidir. Sıklıkla koyu renkli ırklarda izlenir. Klinikte asemptomatik lezyonlar izlenir, yassı, iyi sınırlı maküllerdir ve yama tarzı pigmentsiz alanlar izlenir. En sık tutulan yer; el ve el bilekleri, aksilla, perioral, peri­orbital ve anogenital bölgelerdir. Nadiren travmanın olduğu alanlarda izlenir; bu tablo kobnerizasyon olarak bilinir. Nedeni net bilinmiyor; en olası neden otoim­münitedir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir