Skip to main content

PATOLOJİ

 

Böbrek reddinin özellikleri
Hiperakut Akut Kronik
BaşlamazamanıMedyatör Dakika Saat Humoral (antikor, Kompleman,) 5 gün -3ayHücresel (T hücresi) 3 ayın ÜstüHumorl + Hücresel
Histoloji İnfarktVaskülit(PNL, trombosit fibrinojen) TübülitEndotelitMakrofajlar Obliteratif kronik endovas külit
Tedavi Nefrktomi İV yüksek doz steroid İmmünsüpresif Net tedavi yok Aspirin Azotiopürin Balık yağı
 

 

Renal transplant  sonrası en sık izlenen opurtunistik infeksiyonlar;

– Peritransplant (ilk bir ya)

a- Yara infeksiyonu

b- Herpesvirüs

c- Oral kandidiasis

d- Üriner yol infeksiyonları

– Erken (1-6 ay)

a- Pneumocystis carini

b- Sitomegalovirüs

c- Lejonella

d- Listeria

e- HBV

f- HCV

– Geç (6 aydan sonra)

a- Aspergillus

b- Nokardia

c- BK virüs (polyoma)

d- Herpes zoster

e- HBV

f- HCV

 

Posttransport neoplazi Transplantasyondan sonra malignite gelişmesinin temel nedeni immünsüpresyondur. İmmünsüpresyon tedavisi alanlarda malignite gelişme riski %5-6 civarındadır ki bu oran normal kişilerden 100 kat daha yüksektir. İmmünsüpresyon sonrası en sık gelişen maligniteler;

●    Deri ve dudak kanserleri (Kaposi sarkomu dahil)

●    Servikste insitu karsinom

●    Lenfoma (özellikle non-Hodgkin lenfoma)

EBV: lenfoma, lenfoproliferatif hastalık

Herpes virüs tip 8: Kaposi

HPV: Anogenital karsinom

HPV: Deride skuamöz hücreli karsinom

Kemik iliği transplantasyonu

Hematolojik ve nonhematolojik habasetler, aplastik anemi ve ağır immün yetersizlik durumlarında kullanılan, yüksek doz radyoterapi veya kemoterapi sonrası yok edilen iliğin yerine donör iliğinin konulması ile gerçekleştirilir.

Diğer organ redlerinden ayrı olarak iki ayrı red reaksiyonu gerçekleşir:

 

● Transplant rejeksiyonu

Hastanın kemik iliğini ortadan kaldıran kemoterapi son­rası periferik kan ve dokuda hayatta kalan az sayıdaki dirençli NK hücreleri ve T lenfositleri, hastaya transplan­te edilen kemik iliği hücrelerine saldırır (host-versus-greft reaksiyonu).

Nadiren anlamlı transplant rejeksiyonuna neden olur.

 

● Graft-versus-host hastalığı (GVHD)

Kemik iliği (nadiren karaciğer ve akciğer) transplantas­yonunda, greft (transplante edilen kemik iliği) tarafın­dan üretilen immün sistem hücrelerinin konağın (host; alıcı) vücut hücrelerini yabancı olarak algılaması sonucu gelişen red reaksiyonudur.

Baskın olarak CD4+ ve CD8+ T lenfositlerince konak do­ku (özellikle deri, safra kanal epiteli ve özefagus-barsak epitelinde) hasarı oluşur.

Akut GVHD, günler-hafta lar sonra başlar. Klinikte immün sistem yetersizliği, karaciğer, deri ve sindirim sistemi mukozası tutulumu ile kendini gösterir.

Safra duktus harabiyeti ile kolestatik sarılık, özefagus (üst GiS kanaması), mide ve barsak mukoza ülserasyo­nu ile kanlı diare, ciltte jeneralize döküntüler gelişebilir.

Etkilenen organlarda hücre ölümleri T lenfositlerinin et­kisi ile gelişen apopitosiz üzerindendir. Bu dönemde CMV sık enfeksiyon oluşturur ve özellikle göz tutulumu sıktır; CMV pnömonisi ise genellikle fetal seyreder.

Kronik GVHD, akut tabloyu takiben sinsi başlar (100 günü geçen hastalıkta kullanılır).

Tipik bulgusu yaygın deri atrofisi ve fibrozisi (skleroder­ma benzeri tablo) ardından kronik karaciğer hastalığı(kolestatik sarılık), sindirim sistemi tutulumu (özefagiyal striktür) sıklıkla izlenir. Kronik GVHD sıklıkla enfeksiyöz komplikasyonlar ile fatal seyreder.

 

3. OTİOİMMÜN HASTALIKLAR

Otoimmünitenin nedeni immün sistemin kendi dokuları­na olan töleransını kaybetmesidir. Otoimmünite dokuya spesifik (Hashimoto tiroiditi) ya da sistemik olabilir (SLE).

 

Otoimmün hastalıklar
Tek organ ya da hücre tipini tutan Sistemik
Hashimoto tiroiditiOtoimmün hemolitik anemiOtoimmün atrofik gastrit (pernisiyöz anemi)Multiple sklerozOtoimmün orşitGood Pasture sendromuOtoimmün trombositopeniTip 1 Diabetes mellitusMyastenia gravisGraves hastalığıPrimer biliyer sirozÜlseratif kolit SLERomatoid artritSjögren sendromuReiter sendromuEnflamatuer miyopatiSklerodermaPoliarteritis nodosa

 

Otoimmünitenin bir diğer oluşum şekli insan vücudun­daki gizli antijenlerin ortaya çıkmasıdır; insandaki gizli antijenler sperm, temel miyelin proteini ve lens kristalle­ridir. Bu dokular immün sistem hücreleri ile karşılaşırlar­sa antijen kabul edilirler.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir