Skip to main content

Nöroloji

–        Dört tip disosiasyon bozukluğu saptanmıştır:

                a- Disosiyatif Amnezi ve Disosiyatif Füg: Genellikle travmatik ya da stres yarata­cak tipteki kişisel bilgileri hatırlayamama hali disosiyatif amnezi olarak tanımla­nır. Hatırlayamamamn çeşitli formları vardır. Örneğin kişi, sadece belirli bir za­man periyodunu anımsayamayabilir veya belirli bir zamandan sonraki hiçbir şeyi ammsayamaz. Burada önemli bir nokta, diğer ayırıcı tanıların dışlanmasıdır. Örne­ğin, kafa travması, CO zehirlenmesi, alkolizm gibi. Dissiyatif fügte ise, kişi geç­mişini tamamen unutur ve birdenbire evinden işyerinden ayrılarak yeni bir kimli­ğe bürünür. Bu iki durum, yani amnezi ile füg arasındaki ayrım zordur, esasen füg amnezinin devamı gibi düşünülebilir.

                 b- Disosiyatif Kimlik Bozukluğu: Burada kişide iki veya daha fazla kişilik birden vardır. Hastalık çocuklukta başlamasına rağmen genellikle 20’li yaşlarda teşhis edilir. Başlangıçta kişi kayıp zamanlar, füg ve halüsinasyonlardan söz eder.

                  c- Depersonalizasyon Bozukluğu: Burada kişi, bedeninden ya da mental süreçler­den ayrıldığını, bedenine dışarıdan baktığını hisseder. Bu durum ya süreklidir, ya da ataklarla kendini belli eder.

                d- Diğer disosiyatif Bozukluk

 

                                             8- UYKU BOZUKLUKLARI

–    Uyku bozuklukları içinde incelenen klinik sendromlar şunlardır; insomnia, hipersomnia, parasomnialar, sirkadiyen ritm bozuklukları ve uyku bozukluğuna neden olan diğer bozukluklar.

             a- İnsomnia: En az 1ay süren uykuya dalma ya da sürdürmekte güçlük ya da din­lendirici olmayan uyku uyunması ile karakterizedir. Kadınlarda daha sıktır ve yaş­la beraber prevalansı artar.

–    İnsomnialar içinde iki önemli sendrom vardır: Huzursuz bacak sendromu (RLS=restless leg syndome) ve uykuda periyodik ekstremite hareketliliği sen­dromu (PLMS=periodie limb movements during sleep). RLS genellikle uyku­nun başlangıcında veya uyanırken meydana gelen, eklemlerde ve aşağı bölge­lerde hissedilen iğnelenme ve karıncalanma ile karakterizedir. PLMS ise uyku sırasında aşağı ekstremitelerin hareketidir. 60 yaşın üzerinde % 50 sıklıkta gö­rülür. RLS ve PLMS’li hastalar sadece insomnia değil aynı zamanda hipersomniadan da şikayet edebilirler.

            b- Hipersomnia: Hipersomnia primer hipersomnia, narkolepsi ve solunumla ilişkili uyku bozuklukları başlıkları altında sınıflandırılır.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir