Skip to main content

GASTROENTEROLOJİ-2

Sepsis tedavi edilmelidir.

Bu amaçla antibiyotikler başlanmalıdır.

 Nütrisyonel destek:

İnce barsak fistüllerinin kapatılmasında enteral ve parenteralbeslenmenin başarıları aynıdır, parenteral beslenmenin komplikasyonları daha fazladır.

Enteral beslenme kolokütan fistüller, düşük debili ileal fistüller, enteral yolla distaline ulaşılabilen düşük debili proksimal jejunal veya mide, ösofagus fistüllerinde tercih edilmelidir.

Parenteral beslenme ise enteral beslenmeye intolerans, duodenal – jejunal fistüller, yüksek debili ileal fistüller, pankreatik fistüllerde uygulanır.

Somatostatin tedavisi:

Somatostatin analoğu olan octreotide yüksek debili proksimal fistüllerde ve pankreatik fistüllerde standart olarak uygulanır.

 

 Cerrahi:

Medikal tedaviyle 4-6 hafta içinde iyileşmeyen fistüllerde cerrahi tedavi endikasyonu vardır.

 

Spontan iyileşmeyi olumsuz etkileyen faktörler:

Fistül traktının çok kısa (<2.5 cm) olması

Fistül traktının epitelize olması

Aktif granülamatöz barsak hastalığının bulunması

            Abse, yabancı cisim varlığı

Distal barsak segmentinde tıkanıklık olması

Radyasyon enteritinin olması

Nütrisyonun (-) dengede olması

Fistül traktusunda tümör varlığı

 

CERRAHİDE KOMPLİKASYONLAR

KARDİYAK KOMPLİKASYONLAR

Aritmiler:

Postoperatif yaşlı hastalarda kronik ve akut aritmiler sık görülür. Yüksek riskli hastalarda postoperatif 3-5. günlerde sıklıkla atral fibrilasyon ortaya çıkar. Bunun nedeni hücrelerarası sıvının damar içine geçmeya başlaması ve kalbin preloadunu artırmasıdır.

Perioperatif en sık görülen aritmi atrial fibrilasyondur. Cerrahi açıdan hem aritminin medikasyonu, hem de antikoagülan tedavi sıkıntı oluşturur. Beta blokerler ve kalsiyum kanal blokerleri uygun şekilde kullanılmalıdır. Digoksin kullanımı ve takibi oral beslenmeyen ve böbrek yetmezlikli hastalarda daha zordur.

Diğer ventriküler aritmiler ve taşiaritmiler daha az oranda görülür.

İskemi:

Aterosklerotik hastalar özellikle risk altındadır. Pre ve perioperatif hipertansiyon da iskemi etkeni olabilir. Perioperatif hipertansiyon ayırıcı tanısında aterosklerotik hastalar dışında serebrovasküler olaylar, renal arter stenozu, aorto-oklüzif hastalıklar veya nadiren feokromositoma düşünülmelidir.

 

PULMONER KOMPLİKASYONLAR

Clinical risk factors for postoperative pulmonary complications.
Upper abdominal or cardiothoracic surgery
Prolonged anesthesia time (> 4 hours)
Age > 60 years
Chronic obstructive pulmonary disease
Congestive heart failure
Tobacco use (> 20 pack-years)
Impaired cognition or sensorium
Functional dependency or prior stroke
Morbid obesity
Low serum albumin level
Obstructive sleep apnea
 

 

Atelektazi:

Postoperatif ateş başlığı altında tartışılacaktır.

 

 

 

Aspirasyon:

Nadir görülür. Yüksek miktarda aspirasyon varlığında komplikasyonlar pnömoni ve pnömonitistir. Yeterli oksijen desteğinin verilmesi önemlidir. Hospitalize hastalarda aspirasyon pnömonisinin mortalitesi % 70-80 civarındadır. Antibiyotikler enfeksiyon varlığında önerilir. Akciğer hijyeni sağlamak için sık bronkoskopi ve lavajlar önerilir.

Pnömoni:

Üriner sistem enfeksiyonlarından sonra 2. sıklıkta görülen hastane enfeksiyonudur. Mekanik ventilatöre bağlı hastalarda en sık görülen hastane enfeksiyonudur. Hastanede gelişen pnömonilerde antibiyotik uygulamasında özellikle psödomonas ve asinetbaktere yönelik tedbir alınmalı, kültür sonucuna göre antibiyotik spektrumu daraltılmalıdır.

ARDS VE AKUT AKCİĞER HASARI

Farklı nedenlere bağlı olarak akciğerde interstisyel veya alveoler-kapiller membranda hasar meydana gelebilir. Aşırı inflamatuar hasarla seyreden birçok durum ARDS gelişmesine yol açabilir.

Proteinden zengin sıvı intravasküler kompartmandan alveollere sızmaya başlar. Normal şartlarda bu sıvı akciğer lenfatikleri tarafından uzaklaştırılır. Fakat bazen alveoler-kapiller membran hasarı ciddi boyutta olup sıvı lenfatikler tarafından uzaklaştırılamaz ve non-kardiyak pulmoner ödem gelişir. Tablo akut solunumun yetmezliğinden ARDS’ye kadar uzanabilir.

 

Çoklu Organ Yetmezliği Etyolojisi
İnfeksiyon Peritonit ve intraabdominal infeksiyon, pnömoni, endokardit, menenjit
İnflamasyon Pankreatit
Doku hasarı Çoklu travma, yanık
İskemi Şok, mezenter vasküler oklüzyon
İmmün reaksiyonlar Otoimmün hastalık, transplant rejeksiyonu
İyatrojenik faktörler Kan transfüzyonu, TPN
İntoksikasyonlar Salisilat, arsenik
İdiopatik Feokromositoma, TTP

ARDS tanısı için gerekli kriterler:

  1. ARDS gelişimine yol açabilecek bir etken ya da hastalığın varlığı
  2. Pulmoner arter oklüzyon basıncının (PAWP) 18 MM Hg’den düşük olması.
  3. Sağ kalp yetmezliğine ait (sol kalp yetmezliğine ikincil de olabilir) hiçbir kanıt olmaması.
  4. Akciğer grafisinde bilateral diffüz infiltrasyonların olması.
  5. PAO2 / Fİ O2 oranının 200’den küçük olması.

Akut akciğer hasrında da benzer kriterler geçerlidir, ancak PAO2 / Fİ O2 oranı 200-300 arasındadır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir