Skip to main content

Bakteriyoloji

Faringeal difteri, en fazla ölümün görüldüğü tiptir.

C. diphteriae’nin en sık komplikasyonu yumuşak damak felci’dir. (IX. kranial sinir tutulumu sonucunda gelişir.)

Tanı

Hem bakteriyi izole etme hem de toksini göstermeyi içermelidir.

Antitoksin tedavisine başlamak için laboratuvar sonucunun çıkması beklenmez (Kliniğe göre karar verilir).

            En iyi serumlu besiyerlerinde (sistein tellürit agar, serum tellürit agar, Löffler besiyeri) ürerler.

Boğaz sürüntüsünden hazırlanan yaymalarda gram ve metilen boyama ile sonuca varılır.

Kültürde Corynebacterium dipteriae üretilmesi difteri tanısı koymak yeterli değildir. izole edilen suş’un toksin üretip üretmediğinin saptanması gerekir.

Toksijenite testleri 4 şekilde yapılabilir.

1- İn vivo test

2- invitro toksijenite (virulasyon) testi (Elek testi) : Besiyerinde üremiş bakterilerin üzerine antitoksin emdirilmiş fıltre kağıtları yerleştirilir. Bakteri toksin oluşturuyorsa, bu toksin kağıttan yayılan antitoksin ile birle­şerek presipitasyon çizgileri oluşturur.

3- Doku kültürü testi

4- PCR

 

 

Difteri bağışıklığı 2 türlüdür:

1. Aktif (Hastalık sonucu)

2. Pasif (aşı veya anneden geçen antikorlarla)

            Pasif bağışıklıkta anneden geçen antikorlar ilk 6 ay bebeği  korur. Bu yüzden 2., 4. ve 6. aylarda aşı yapılmalıdır.

            Aktif bağışıklıkla ömür boyu bağışıklık devam eder.

Tedavide

ilk seçenek penisilindir. (2. seçenek Eritromisin) (Tedavide en önemli aşamadır.)

Penisilin yanında antitoksin uygulaması da yapılır.

Difteride antitoksin dozu hastalığın yerleşim yeri ve kliniğine göre ayarlanır.

Profilaksi

ilk yaşta DBT yapılır. (Toksoid)

 

CORİNEBAKTERİUM MİNİTİSSİUM

 

            Eritrasmanın etkenidir. Eritrasma, özellikle vücudun kıvrım yerlerinde (en sık kasık, koltuk altı, pubis, intergluteal bölge, meme altı ve periumblikal bölgelerde) sınırları belirgin, ancak düzensiz kırmızımsı-kahverengi yama tarzı lezyonlarla seyreden yüzeyel bir deri enfeksiyonudur.

Hastalık bulguları asemptomatik bir formdan, özellikle Diabetes mellituslu hastalarda tüm gövde ve ekstremiteleri içine alan ve yaygın plaklar oluşturan formlara kadar değişkenlik gösterebilir.

 

Tanı

Lezyonlardan alınan örneklerin mikroskopik veya patolojik incelemesinde bakterinin görülmesi ve ultraviyole (Wood) ışığı ile lezyonun mercan kırmızısı renk vermesi değerlidir.

Tedavi

Hafif olgularda anti bakteriyel sabunlar, yaygın enfeksiyonlarda sistemik olarak eritromisin kullanılır.

L. MONOCYTOGENES

Yenidoğanlar ve immünsüpresif erişkinlerde menenjit ve sepsise neden olur.

            L. monositogenes, renal transplantasyonlu ve immün yetmezlikli hastalarda en sık menenjit etkenidir.

Gram (+); sporsuz, kapsülsüz basillerdir. .

            Listeria 22 oC’de hareketli fakat 37oC’de hareketsizdir.

            Soğukta zenginleştirme yöntemi ile (+4 oC 1-2 gün bekletme) daha iyi ürerler.

Listerialar zoonozdur.

Doğada hayvanlar listeryalar için iyi bir rezervuardır. Buradan oral-fekal yolla bulaşır.

Listerialar tercihen hücre içinde ürerler. Shigella’da olduğu gibi aktin roketleriyle hücreden hücreye kompleman ve antikorla karşılaşmadan geçiş gösterir.

Listeriaya karşı hücresel bağışıklık hümoral bağışıklıktan çok daha önemlidir.

Bu yüzden hücresel bağışıklık baskılanırsa enfeksiyona yatkınlık artar.

Organizma bir hemolizin olan listeriyolizin O üretir.

Listeria enfeksiyonlarında başlıca 2 klinik tablo görülür:

            1. Fetüs (plesantadan geçiş) veya yenidoğan (doğum sırasında) enfeksiyonu

            2. İmmünsüprese yetişkin kişilerde (böbrek nakli v.s) enfeksiyon

Gebelikteki listerioz olgularının üçte biri asemptomatik seyreder.

Semptomatik enfeksiyonlar ise (ateş, myalji, diyare…) çoğu zaman tedavi edilmese de kendiğinden geçer.

Yetişkinde:

            menenjit (en sık)

            meningoansefalit

            septisemi

            endokardit

            konjonktivit yapabilir.

Fetüste:

Karaciğer, dalak, akciğer ve barsaklarda abse granülom ve nekrotik odaklar yapar. (Granülomatozis infantiseptika)

Abortus

Prematürite

          Doğumdan 5 gün sonra menenjit ve meningoansefalit yapar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir