Skip to main content

ANOREKTAL BENİGN HASTALIKLAR

4. Extrasfinkterik,

olmak üzere dördee ayrılırlar.

 

 FİSTÜLLER 1

 

 

                  Tedavi:

Medikal tedavisi yoktur. Tedavi mutlak cerrahidir ve 2 tipe ayrılır.

                1. Fistülotomi: Fistül boylu boyunca açılıp iyileşmeye bırakılır.

               2. Fistülektomi: Fistül, çepeçevre eksize edilir ve geri kalan yara iyileşmeye bırakılır.


             İNTESTİNAL OBSTRÜKSİYONLAR

 

Cerrahi servislere yatan hastaların en az % 20 kadarını oluştururlar. GİS’in herhangi bir seviyesinde olabilir. Önemli olan erken tanı koyup uygun tedaviyi yapmaktır.

Etyoloji: Erişkinlerde intestinal obstrüksiyonun en sık nedeni postoperatif adezyonlar (% 60-80), ikinci sırada herniler (% 15-20) ve 3. olarak ise malignansilerdir (% 10-15). Ekstramural malignansiler intramurallere göre daha sık obstrüksiyona neden olurlar. Kolonik obstrüksiyonun en sık nedeni kanserlerdir (% 60), onu % 15 ile divertikülit ve nadiren volvulus izler.

Hastaların bir kısmı parsiyel intestinal obstrüksiyon veya psödoobstrüksiyon tablosu ile klinikte görülebilirler. Bu tablonun oldukça geniş bir spektrumu vardır, temelde motr ve peristaltik aktivitede bozukluk söz konusudur. Öncelikle hipokalemi, hipomagnezemi ve hipoalbüminemi ekarte edilmelidir.

Trisiklik antidepresanlar, opiatlar, antihistaminikler, beta adrenerjik agonistler, kinidin ve özellikle amitriptilin bu tabloya yol açabilir. Aşırı bakteriyel kolonizasyon da diğer bir nedendir. Bu tanılar ekarte edilerek mekanik intestinal obstrüksiyon tanısı konmadıkça ameliyattan kaçınılmalıdır. Sisaprid veya metaklopramid fayda sağlayabilir.

             1.      Mekanik obstrüksiyon:

                      a.      Lüminal obstrüksiyon

Mekonyum

İnvajinasyon

Safra taşları

Parazitler, baryum, bezoar, fekalitler

                      b.      Barsak duvarına ait lezyonlar

Konjenital: Atrezi, stenoz, duplikasyon, Meckel divertikülü

Travmatik

İnflamatuar: Rejyonel enterit, divertikülit, kronik ülseratif kolit

Neoplastik

Diğer: Striktürler, endometriozis

                     c.       Barsak dışı lezyonlar

Adezyonlar ve bantlar

Fıtıklar, eviserasyon

Dış bası ve kitleler: Annüler pankreas, damarlar, abseler, tümör ve LAP.

                            d.       Volvulus

            2.      Yetersiz propulsif aktivite

                      a.      Nöromüsküler defektler

Megakolon

Paralitik ileus

Spastik ileus

                          b.      Vasküler oklüzyon

                                   Arteryel, venöz

Obstrüksiyon tipleri: Basit, strangülasyonlu, perfore, kapalı ans, kolonik obstrüksiyon.

 

              Patofizyoloji: Mekanik intestinal obstrüksiyon varlığında temel fizyolojik bozukluk, vaskülarizasyonu sağlam mekanik olarak tıkalı olan barsakta, tıkanıklığın proksimalinde gaz ve sıvı birikimi ve motilite bozukluğudur.

Öncelikle tıkanıklığın hemen proksimali etkilenir, damarlardan barsak içine sıvı kaybı başlar ve olay düzelmedikçe emilimin olabileceği proksimale doğru patofizyolojik olay ilerler. Zamanla proksimal segmentler de emilim yapamaz hale gelir ve venöz dönüş bozulur.

Obstrüksiyonun süresine bağlı olarak ikinci önemli kayıp barsak duvarına olur. Serozadan salgılama ile serbest peritoneal sıvı kayıpları oluşur. Gözle görülen net kayıp ise kusma ve N/G drenajla ortaya çıkan kayıplardır.

Obstrüksiyon proksimalindeki distansiyondan temelde luminal sıvı ve ikinci derecede yutulan hava sorumludur.

Obstrüksiyona bağlı distansiyon arttıkça proksimaldeki anslarda önce sürekli peristaltik aktivite başlar, aralıklı olarak sessiz dönemler olur. Distaldeki barsakların motilitesi azalır (inhibitör refleks mekanizma). İleri aşamada hem proksimal, hem de distalde peristaltizm durur.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir